Nowości wydawnicze - Wiedza o arteterapii dla pedagogów i promotorów zdrowia

W Wydawnictwie Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Witelona w Legnicy ukaże się książka Wity Szulc pt. Wiedza o arteterapii dla pedagogów i promotorów zdrowia.


Arteterapia, inaczej terapia za pomocą sztuki, jest specyficzną formą leczenia, a dokładniej - korygowania zaburzeń w psychice i funkcjonowaniu człowieka w poszczególnych fazach jego rozwoju i w różnych sytuacjach życiowych, traktującą sztukę jako narzędzie terapeutyczne. W związku z tym do stosowania arteterapii niezbędna jest w równym stopniu wiedza o człowieku i zdrowiu, jak i wiedza o sztuce, mająca swój wymiar teoretyczny i zastosowanie praktyczne. Arteterapia jako dyscyplina stricte humanistyczna mieści się w obszarze działań ukierunkowanych na promocję, przywracanie i zachowanie zdrowia, ale należy również do sfery sztuki i szerzej - kultury. Koncepcja wykorzystywania sztuki jako narzędzia terapii - od początków swego istnienia sięgającego starożytności - najsilniej związana była z leczeniem zaburzeń psychicznych i ogólnie z medycyną. W ostatnich latach obszar zastosowań arteterapii znacznie się rozszerzył, a jej miejscem, prócz szpitali i sanatoriów, stały się domy opieki, warsztaty terapii zajęciowej, lokalne ośrodki kultury, no i szkoły.


Arteterapię jako technikę pomocniczą mogą stosować przedstawiciele zawodów: związanych z promocją zdrowia i edukacją, pielęgniarki, lekarze, nauczyciele pracujący w szkołach powszechnych (masowych) i w szkołach specjalnych, opiekunowie osób w podeszłym wieku, wychowawcy. Niezbędną dla nich, zdaniem autorki, wiedzę o arteterapii zawierają programy studiów (przedmiotów nauczania w uczelni wyższej) przygotowujące do pełnienia funkcji arteterapeuty. Taki cel ma np. włączenie „arteterapii" do programu Studiów Podyplomowych „Terapia Pedagogiczna z Arteterapią" oraz „Oligofrenopedagogika" prowadzonych w PWSZ im. Witelona w Legnicy.


Realizowanie jej funkcji arteterapeutycznej przez pedagoga, pielęgniarkę czy fizjoterapeutę wymaga nie tylko wiedzy, ale i pewnych cech psychicznych oraz osobistego zainteresowania sztuką jako narzędziem arteterapii. Stąd rozdział o sztuce jako narzędziu arteterapii uzupełniony publikacją wypowiedzi studentów na temat roli sztuki w ich życiu oraz prezentacja stosowanych przez autorkę metod kształcenia wrażliwości emocjonalnej, społecznej i zdolności do empatii pedagogów i promotorów zdrowia.


Współczesna arteterapia coraz szerzej wchodzi w obszary resocjalizacji, rewalidacji, pedagogiki zdrowia, pedagogiki społecznej, co najlepiej widać w tych formach arteterapii, które ułatwić mają integrację ze społeczeństwem osobom niepełnosprawnym, ale też w formach szczególnych - adresowanych do ofiar przemocy, zaniedbań w sferze socjalnej, wojen i terroryzmu.


Niniejsza książka ma charakter autorski, co oznacza, że w doborze źródeł zaprezentowanej w niej wiedzy korzysta przede wszystkim z ponad trzydziestoletniego doświadczenia autorki w zakresie praktyki klinicznej, edukacyjnej i badawczej, stale konfrontowanej z piśmiennictwem światowym, głównie anglojęzycznym, w mniejszym zakresie włoskim, rosyjskim i oczywiście polskim.


Nieocenionym źródłem wiedzy są informacje zdobyte dzięki pracy autorki w dwóch ważnych organizacjach międzynarodowych: EMTC (Europejska Federacja Muzykoterapii) i ECArTE (Europejskie Konsorcjum Edukacji w Arteterapii) i związanym z tym uczestnictwem w ponad 40 międzynarodowych zagranicznych konferencjach na temat szeroko pojmowanej terapii przez sztukę.


Zawarta w książce wiedza jest efektem badań własnych autorki, literaturowych i empirycznych, zarówno wcześniejszych, jak i najnowszych 3. Podawane informacje, pochodzące ze źródeł zagranicznych lub dostępnych w Polsce źródeł obcojęzycznych, w tym słowników, cytowane są w tłumaczeniach autorki. Częściowo zmienione i ograniczone zostało w porównaniu z książką Arteterapia oparta na wiedzy stosowanie przypisów bibliograficznych, co z jednej strony ma uprościć tok narracji, a z drugiej zapobiec dość częstej niestety praktyce przejmowania adresów bibliograficznych z wcześniejszych publikacji i zamieszczaniu pochodzących z nich informacji w nowych publikacjach z powołaniem się bezpośrednio na cytowane zagraniczne źródło prymarne, a nie na źródło polskie, z którego dana informacja de facto pochodzi, innymi słowy na pomijaniu odsyłacza „cyt. za:".

I edycja konkursu "Uczelnia Liderów" II edycja konkursu "Uczelnia Liderów" III edycja konkursu "Uczelnia Liderów" IV edycja konkursu "Uczelnia Liderów" V edycja konkursu "Uczelnia Liderów" Efektywna Firma 2010
statystyka