Przyjęta koncepcja opracowania jest dosyć schematyczna. W każdym z czterech rozdziałów autor podjął próbę opisu uwarunkowań międzynarodowych obronności państwa, przybliżenie spraw doktrynalnych bezpieczeństwa zewnętrznego i wewnętrznego oraz określenia systemu bezpieczeństwa narodowego, a także przesłanek i podstaw obrony terytorialnej kraju. Podział opracowania na cztery okresy: feudalizmu, odrodzenia, doby upadku państwa oraz wieku XX wydaje się być logiczny i oddający istotę zachodzących zmian w systemach obronnych kraju, wojsku i sztuce wojennej, a także roli w systemie, społeczeństwa (ludności cywilnej), wyrażonych w piśmiennictwie cywilnym i wojskowym. Każdy z rozdziałów, poza rozważaniami o charakterze teoretycznym dotyczącym obronności kraju, wzbogacono przypomnieniem, w postaci cytowanych fragmentów tekstów, problematyki obronnej podejmowanej przez pisarstwo epoki. Dokonany wybór przedstawicieli to subiektywna decyzja autora. Nie jest ani wyczerpujący, ani ostateczny.
Opracowanie składa się z czterech rozdziałów.

Rozdział I - Obronność państwa w piśmiennictwie w okresie feudalnym oparto o Kroniki Galla Anonima oraz dzieło Jana Długosza przedstawione w książce Polska Jana Długosza, pod red. Henryka Samsonowicza.

W rozdziale II - Obronność państwa w piśmiennictwie w okresie odrodzenia, poza rozważaniami teoretycznymi uwzględniono dorobek następujących autorów: Stanisław Łaski, Spraw i postępków rycerskich i przewagi opisanie krótkie; Andrzej Frycz-Modrzewski, O poprawie Rzeczypospolitej; Jan Tarnowski, Rada sprawy wojennej; Marcin Bielski, Sprawa rycerska; Stanisław Sarnicki, Księgi Hetmańskie; Bartosz Paprocki, Hetman.

Rozdział III nosi tytuł: Obronność państwa w piśmiennictwie doby upadku. Z racji rozszerzającego się zakresu uwarunkowań bezpieczeństwa narodowego w tym rozdziale przedstawiono jego współzależności z ekonomią i sprawami społecznymi. Dobór cytowanych dzieł nie jest przypadkowy i zawiera dokonania następujących autorów: Andrzej Maksymilian Fredro, Nowe uważania porządku wojennego; Stanisław Herakliusz Lubomirski, Rozmowy Artaksesa i Ewandra; Jan Joachim Kampenhausen, Chwała i apologia kopii i pik; Tadeusz Kościuszko, Czy Polacy mogą wybić się na niepodległość; Jan Gotlib Bloch, Przyszła wojna pod względem technicznym, ekonomicznym i politycznym. Autor, podobnie jak autorzy wspomnianych dzieł, skupia swoje rozważania na związkach patologii jednostki i instytucji z bezpieczeństwem kraju w bardzo trudnym okresie powolnego upadku państwa. W dalszej części rozważań dostrzega elementy bezpieczeństwa ekonomicznego, a szczególnie roli ekonomii w tworzeniu systemu obronnego państwa.

Kształtowanie nowego ładu międzynarodowego w XIX w. powodowało konieczność zmian polityki i strategii bezpieczeństwa narodowego. W rozdziale IV autor przedstawił uwarunkowania założeń polityki i strategii bezpieczeństwa Rzeczypospolitej w XX w., ze szczególnym zwróceniem uwagi na strukturę systemu obronnego. Ważnym elementem ówczesnych związków przyczynowo-skutkowych stała się edukacja dla bezpieczeństwa. Rozdział IV - Obronność państwa w piśmiennictwie XX wieku - znalazł oparcie w dorobku teoretycznym takich autorów jak: Władysław Sikorski, Przyszła wojna; Stefan Adolf Mossor, Sztuka wojenna w warunkach nowoczesnej wojny; Marian Porwit, Duch żołnierski - organizacja wychowania żołnierza oraz Komentarze do historii polskich działań obronnych 1939 roku, t. 1- 3. Analizy związków przyczynowo-skutkowych z drugiej połowy XX w. dokonano w oparciu o twórczość takich autorów jak: Julian Kaczmarek, Bolesław Chocha, Franciszek Skibiński, Stanisław Koziej, Bolesław Balcerowicz, Kazimierz Nożko, Ryszard Wróblewski, Jacek Pawłowski i Józef Marczak.

Zasadniczym celem podjętych rozważań jest próba przybliżenia czytelnikowi organizacyjnych dokonań i przeobrażeń polskiego systemu obronnego na przestrzeni wieków, zarówno w aspekcie wojskowym, jak też komponentu cywilnego. Problem wydaje się być szczególnie istotny współcześnie, w okresie dynamicznych zmian w otoczeniu międzynarodowym oraz tworzenia cywilnego komponentu obronnego, rozumianego jako system mobilizacyjny zasobów państwa, Obrony Cywilnej, obrony terytorialnej czy powszechności służby wojskowej.

    

I edycja konkursu "Uczelnia Liderów" II edycja konkursu "Uczelnia Liderów" III edycja konkursu "Uczelnia Liderów" IV edycja konkursu "Uczelnia Liderów" V edycja konkursu "Uczelnia Liderów" Efektywna Firma 2010
statystyka